Een harmonisch verhaal of een verhaal over harmonischen
Een klant van mij begon een discussie over waarom buizenversterkers beter klinken,
zelfs als de metingen duidelijk in het voordeel zijn van hun halfgeleider versies.
Ik toonde hem enkele beelden van de spectrum analyser van hetgeen ik ideale harmonische
vervorming vind, en hij practiseerde hoe zij een audio signaal ten goede konden komen.
Het was allemaal zeer interessant en daarom wou ik het publiceren. Ik gebruik hier
een echte naam voor een fiktieve bespreking.
Beeld je in:
Benny Kim, een wereldberoemd vioolspeler, met zijn Stradivarius. Een Stradivarius is onvervangbaar, zelfs als die verzekerd is. De waarde van het instrument is voor de artiest belangrijker dan het geld. Dat is de reputatie die een Stradivarius heeft.
Veronderstel dat die viool gestolen wordt.
Nadat de viool teruggevonden werd wil de politie zeker zijn dat het inderdaad de
viool van Benny Kim is. Daarom blinddoeken ze hem, en laten ze hem naar een aantal
andere violen luisteren. Kan hij zijn viool herkennen?
Waarschijnlijk wel want voor een geoefend oor moet dit makkelijk zijn. Benny zit echter
in een politiekantoor, en niet in zijn vertrouwde omgeving (conservatorium of oefenruimte),
en bijgevolg heeft hij last van stress. Desondanks zal hij zijn viool waarschijnlijk
toch herkennen.
Dit betekend dat hij de verschillende harmonische gehaltes van elk van deze violen
kan onderscheiden.
En ik geloof dat het verschil bijna onmogelijk te meten is met hoogwaardige apparatuur.
Wij kunnen waarschijnlijk allemaal de kleine nuances van de harmonische gehaltes horen,
maar we zijn er niet op getraind.
Dit betekend ook dat onze oren makkelijk misleid kunnen worden, en dat gebeurt zeer
dikwijls!!!
Veronderstel dat je naar een concert van Benny Kim aan het luisteren bent. Je bent
volledig betoverd door het optreden, je zit op een uitstekende plaats en de akoestiek
is uitstekend. Je bent zo tevreden dat je besluit om een paar CD's te kopen.
Thuis gekomen ben je vol verwachting om dit concert te herbeleven en je luistert
met aandacht naar het vioolspel van Benny, maar al heel snel ben je teleurgesteld
en je realiseert je dat dit helemaal niet is wat je verwacht had.
Zijn viool klinkt niet zo goed als tijdens het live concert.
Natuurlijk heb je genoeg ervaring met high end om je te realiseren
dat waarschijnlijk geen enkele live opnamen een live optreden kunnen evenaren, en
dat er een berg elektronica aan te pas komt om het geluid van de viool uit de
bits en bytes van de CD te halen. Uiteraard gaat dit met een kost gepaard, en met
kwaliteitsverlies, maar toch verwacht je beter. En dus ga je naar je favoriete
high end shop, je legt er het probleem uit, en zij stellen voor om een namiddag
naar je favoriete opnamen te luisteren op verschillende sets.
Je luistert er naar een bepaalde SE buizenversterker en dan klinkt het al een pak beter.
Na een proefperiode bij je thuis ben je zeker dat dit de oplossing is.
Nu hebben de CDs van Benny Kim een nieuwe dimensie, extra diepte, van alles meer
en bovendien zijn ze meer musikaal/
Het buizenvirus heeft je te pakken en na wat onderzoek kom je tot de ontdekking
dat er veel verschillende buizen bestaan die ofwel van verschillende fabrikanten
zijn en verschillende geluidskarakteristieken hebben ofwel pin compatibel zijn
en je buizenversterker drastisch verbeteren.
Uiteindelijk belandt je bij een buizen goeroe en met nieuwe buizen ben je een stap
dichter bij het audio Nirvana. Je geluk en tevredenheid zijn groot.
Een van je vrienden is toevallig een groot cynicus en elektronicus, en heeft een
elektronisch lab ter beschikking. HYij stelt voor om je versterker te meten om na
te kunnen gaan welke vervorming deze produceert. Omdat je zelf ook benieuwd bent
zeg je: "ja, waarom niet?". Op de scope, met een sinus aan de ingang, ziet het uitgangssignaal
er identiek uit, maar op de spectrum analyser blijkt dat er tonnen harmonischen
aanwezig zijn naast het zuivere signaal dat versterkt moest worden.
Wat gebeurt er in feite?
Laat ons even teruggaan naar Benny Kim. Zijn CDs zijn opgenomen in een studio of
concert hal, al dan niet live, met lange kabels, massa's apparatuur, noise gates,
limiters, expanders, echo kamers, mengtafels, opname apparatuur. Vandaag de dag
zijn de signalen digitaal en gaan door menige DSP voordat ze op de harde schijf
belanden om bewerkt te worden met de PC.
Daarna wordt het signaal opnieuw bewerkt in de studio, soms voegen ze echo toe, enz...
(het komt zelfs voor dat er in de studio's een buizentrap gebruikt wordt om een
WARMER geluid te krijgen.)
Al bij al is het een lang proces vooraleer het signaal op de CD terechtkomt en in de
winkelrekken beland.
Bijgevolg is het niet te verwonderen dat er een aantal zaken verloren gaan. Door het
gebruik van high tech apparatuur verliezen we echter niet veel, enkel wat subtiele
harmonischen.
Vermits het volledige signaal ook uit heel fijne harmonischen bestaat die nauwelijks te meten zijn, is het begrijpelijk dat ze verdrinken in de ruis op het einde van het studio proces.
Het geluid van Benny's mooie Stradivarius is op dit punt bijgevolg al verloren gegaan.
Natuurlijk verwachten we om Benny's mooie Stardivarius opnieuw te horen op een
high end set, maar helaas hebben wij geen getrainde oren. Dit betekend dat ons
luistervermogen ernstig gehandicapt is en dat we daardoor makkelijk misleid worden en
geloven dat we daadwerkelijk naar Benny's mooie Stradivarius luisteren.
Natuurlijk luister naar de mooie noten die hij speelt, en je hoort ze precies zoals
hij ze gespeeld heeft, maar anders.
Dit is de kern van de discussie:
De SE buizenversterker voegt de ontbrekende harmonischen (diegene die verloren zijn gegaan tijdens de opnamen en in het reproductieproces) tot op zekere hoogte toe. De muzikaliteit is terug, maar het is niet dezelfde viool!!!
Deze discussie verklaart waarom er zoveel systemen betsaan. Voor mij is het de eerste verklaring die steek houdt.
Luidsprekers hebben een hoge vervorming vergeleken met versterkers. De markt is
overspoeld met verschillende luidsprekers en verschillende versterkers, die allemaal
zogezegd de beste zijn of de meeste waarde hebben.
Wat de dingen nog meer bemoeilijkt is dat de vervorming sterk veranderd al naargelang
de stand van de volumeknop, en daarom geven verschillende combinaties van versterkers en
luidsprekers als het volume veranderd!
Een ander aspect is natuurlijk: hoeveel ging er tijdens de opname verloren?
De vraag is: zou Benny zijn Stradivarius herkennen als we naar verschillende violen zouden luisteren op een high end set?
Helaas weet ik Benny's mening hierover niet.
Benny Glass 2004 webdesign