Voedsel voor de hongerigen

___________________________________

Buiten de beste apparatuur, mooi oranje rood gloeiende lampen en een heel wat elektriciteit die door de versterkers loopt is er nog enige vorm van opwinding nodig. Deze opwinding komt vaak van een zwart stuk plastic dat we vinyl noemen of een klein blinkend schijfje, compact disc genaamd.

Jullie hebben allemaal wel gehoord van Norah Jones, Eva Cassidy, Rebecca Pidgeon, Cassandra Wilson, Sara K. en Mary Black, dus daar gaan we het niet meer over hebben. Ze zijn aanbevolen maar komen niet in mijn top 30 voor.

Top CD keuze

Deze keer beveel ik de 10 beste CDs van mijn pop collectie aan. Ik ben nog niet aan klassieke muziek toe gekomen, dus op dat gebied kan ik geen aanbevelingen doen van wat je wel of niet moet hebben. Verder is het kiezen van klassieke muziek moeilijker dan het kiezen van Jazz/Blues/Pop/Grunge omdat klassieke muziek reeds enkele eeuwen bestaat en de keuze daarom veel uitgebreider is. En persoonlijke smaak komt er natuurlijk ook aan te pas.

In de volgende uitgave bespreken we de 10 aanbevolen klassieke platen/CDs van enkele klassieke muziek die-hard fans.

De belangrijkste criteria om een keuze te maken zijn:

De waarde van de muzikale inhoud en de emotionele en vokale inhoud. Verder moet de muziek tot zijn recht komen op een high end systeem en je naar meer doen verlangen.

Voor de ongeduldigen is de volledige lijst nog eens vermeld op het einde van dit artikel.

De top 10 :

Cowboy Junkies

Ontzagwekkende stijl, op maat gemaakt voor mij. Past bij mijn gevoelens en smaak. Ik hou van de teksten en de diepe, donkere melodiën. Zelfs wanneer mijn geduld om mee te zingen over is kan ik me laten meedrijven op de noten, zodat ik vanzelf kalm wordt. Dit is mijn medicijn.

Whites off earth now 1986 - Latent Recordings

The Trinity Sessions 1988 – Latent Recordings

200 More Miles 1995 - RCA

Dit quartet, dat hoofdzakelijk bestaat uit leden van de Timmins familie, heeft de bijzonderheid om steeds op verschillende plaatsen opnames te maken. Zij gebruiken daarbij slechts een Clarec Ambiosonic microfoon om een natuurlijke manier van mengen te krijgen. Het principe is eenvoudig: je moet de instrumenten enkel dichterbij of verder weg van de microfoon houden om het gewenste niveau van mengen te hebben, en het geluid wordt daarbij nooit opgedeeld in verschillende tracks. Dit is ideaal om de atmosfeer op te snuiven van live opnames. De groep was in de jaren 90 nog steeds druk bezig en nam zelfs uitbreiding. Margo Timmins is een fantastische, natuurlijke en ruwe zangeres met een bijzonder talent. Om een of andere reden had ik niet al hun albums gekocht, waarschijnlijk wegens een te kort aan tijd. Ik ben nochthans een grote fan van hen, en daarom kocht ik net alle ontbrekende albums. En dit aan belachelijk lage prijzen, zie de web site van www.maplemusic.com. Ik heb echter nog niet de kans gehad om ze te beluisteren, dus hoop ik dat ze minstens even goed zijn als degene die ik al had.

Francis Cabrel

Deze Franse zanger heeft een stem die sterk op die van Edith Piaf lijkt. Hij schrijft mooie teksten, hij is een fantastisch componist en het totale pakket is krachtig en meeslepend en is ten zeerste aanbevolen. Zijn laatste live opname is echter niet zo goed als de studio versie, dus die kan je beter niet kopen.

Mijn lievelingsopnamen van deze zanger:

Cabrel Public – Album CD – 1984 – CBS

Samedi Soir sur la terre – Album – 1994 – Columbia

Sarbacane – Abum – 1989 – CBS

77/87 compilation – Album – 1987 – CBS

Mini biografie: geboren op 11/1953 in Astaffort (Frankrijk), uit Italiaanse ouders. Hij woont nog steeds in Astaffort met zijn familie en heeft er een aktieve rol in de gemeeschap.

Pas als adolescent ontdekt hij de guitaar en is beïnvloed door Dylan en Cohen.

Hij scoorde zijn eerste hit “Petite Marie” toen hij 21 was en tekende bij CBS.

Ondertussen verdiende hij de kost als schoenenverkoper. Zijn eerste album “Les murs de poussiere “ kwam uit in 1977.

Het echte grote succes kwam pas bij zijn tweede album, “Les chemins de traverse”, en van dan af kwamen de volgende albums. Elk album had telkens een groter succes dan het vorige.

In Frankrijk is hij beroemd maar zijn privé leven blijft privé, tot grote frustratie van de media.

Bob Dylan

Deze man is zo bekend dat hij niet meer moet voorgesteld worden. Deze man maakt poëzie en muziek met een sterke drang naar een betere wereld, iets wat we helaas nooit zullen meemaken. Hij heeft zijn eigen stijl, het is geen Jazz, noch Blues en het is ook geen pop muziek.

Oh Mercy, opgenomen in 1989 bij CBS records is een album dat je zeker moet hebben.

Track 5,

Man in the long black coat, is een song om met gesloten ogen naar te luisteren. Elke noot is magisch verweven met de andere.

Korte biografie

Robert Allen Zimmerman werd geboren in Minnesotta in 1941, waar hij later ook naar de University of Minnesota ging. Hier ontdekte hij folk muziek en “Woody Guthrie”. Als een kameleon veranderde Bobby in een Guthrie kloon. Bucknell, zijn beste vriend, herinnert zich een bepaald bezoekje van Bobby toen die zich uitgedost had met een petje in de stijl van Guthrie en een kleerhanger bij zich had die aangepast was om zijn harmonica op te hangen. Bucknell had Bobby dit instrument nog nooit weten bespelen. Bobby had net Guthrie's autobiografie 'Bound for Glory' gelezen en vond in hem een held. Toen hij terugkeerde naar de universiteit begon hij zichzelf Bob Dylan te noemen. De Clancy Brothers, een Ierse folkgroep, merkten op dat Dylan net een spons was: hij nam alle traditionele folk liedjes en teksten in zich op. In 1961 was zijn kennis over Blues en Folk inderdaad zo enorm dat hij, tijdens een interview in de "Cynthia Gooding Radio Show", in staat was om verbazingwekkende versies te brengen van oude en ietwat obscure folk/blues liedjes. Dit was de eerste indikatie van het vertrouwen van de twintigjarige Dylan. Het was duidelijk dat Robert Zimmerman, de hoge school student die volgens zijn jaarboek bij 'Little Richard' wou gaan spelen, dood en begraven was. Bob Dylan daarentegen was, zoals hij zelf zei, "bezig met geboren te worden". Maar dat was niet het geval in 1963 toen het 'Freewheelin' album gereleased werd. Inderdaad, onder de vleugels van landgenote Joab Baez deed Dylan mee aan verschillende protestmarsen en demonstraties, inklusief de burgerrechtenmars naar Washington. Een jonge kerel die zichzelf zo hevig inzet in zo'n sociale en politieke rebellie kon moeilijk omschreven worden als slechts een "song and dance man". Wanneer Dylan zichzelf een "song and dance man" noemt moeten we even overwegen hoe we deze opmerking moeten interpreteren. Het ziet lijkt erop dat Dylan deze uitdrukking eenvoudig weg gebruikt om de aandacht proberen af te leiden van verleden als zijn protestactivist. Als we geloven dat dit waar is, dan moet de eenvoud van deze uitdrukking niet overdreven worden. Het kan zijn dat Dylan wil dat we hem met rust laten en dat we enkel zijn muziek interpreteren.

Talk Talk

Een groep die gekend is voor zijn junk pop en sensuele melodiën en die tot een absoluut meesterwerk maakten. Ik hield reeds vroeger van hen en heb de meeste van hun platen in mijn bezit. Toen ik deze plaat zag, een die ik nog niet kende, dacht ik, "laat ik die maar aan de collectie toevoegen", en tot mijn verrassing bleek deze veruit de beste te zijn die ze ooit maakte. De plaat is artistiek en van zeer hoog niveau. Kortom, muzikaal openhartig. Deze plaat staat zelfs op gelijke voet met The Oscar Peterson trio & Miles Davis. En dan te zeggen dat ze door de critici en hun toenmalige record label als commerciële zelfmoord beschouwt werd !!!!

Spirit of Eden opgenomen in 1988 op het EMI records ltd. label

Deze plaat moet je absoluut hebben indien je jezelf een audiofiel van mijn generatie wil noemen.

Korte biografie

(Ook interessant om weten is dat ze dezelfde opnametechniek als de Cowboy Junkies gebruiken.)

Niet voor de zwakkeren. Een stukje geschiedenis van Talk Talk gecompileerd uit stukken van de biografie van de groep geschreven door James Neiss, en met betrekking op hoeveel “Spirit of Eden” betekent moet hebben voor de groep.

De kern van de groep is zanger/schrijver Mark Hollis, geboren in Tottenham in 1955. In 1983 spendeerde hij een jaar aan het schrijven van nieuw materiaal en aan het samenstellen van een losse groep van muzikanten om hun tweede album op te nemen. Dit proces werd afgewerkt dooe producer Tim Friese-Greene. De komst van deze man bleek een scheidingslijn te zijn voor de carriere van de groep. Friese-Greene was niet alleen een talentvol keyboard speler maar eveneens een compatibele persoonlijkheid, en dat kwam goed uit voor Hollis omdat de samenstelling van de groep voor Hollis reeds belangrijker geworden was dan enkel maar technische vaardigheden. Het contact tussen artiest en producer was zo sterk dat ze beiden vlot twee tracks schreven die het album "It's My Life" and "Dum Dum Girl".volledig maakten. Alhoewel dit schrijvende partnerschap resulteerde in elk Talk Talk nummer sinds 1984, verkoos Friese-Greene om officieel buiten de groep te blijven. Hollis omschreef hem als een "Al Kooper-type". Hun derde album, "The Colour Of Spring" dat later goud werd, was een album met een rijke structuur en een zeldzame emotionele diepte en bevatte acht brilliante Hollis/Friese-Greene composities zonder opvulling. Daarna gaf EMI de groep een groter budget en een uitgebreider schema, en hun synths werden vervangen door het solide Hammond orgel geluid van Steve Winwood. Het duurde twee en een half jaar vooraleer EMI het album "Spirit Of Eden" in handen kreeg, een album dat de bloeddruk zodanig liet stijgen dat het getransferreerd werd naar het Parlophone label. Ondanks dat was het resultaat ver van commercieel. De vele uren van improvisatie werden herleid tot zes nummers die in geen enkele categorie passen. De plechtige atmosfeer en vrije vorm dynamiek lokken verscheidene vergelijkingen uit als Miles Davis, Debussy, Neil Young, Delius en Eric Satie. Uiteindelijk klinkt het als niemand anders, en alhoewel voor deze oren "Eden" zowel een sterke artistieke verklaring was en brilliante muziek, vormde zijn donkere ziel ambiance een stevige uitdaging voor toevallige luisteraars. Het was niet alledaags maar de hitlijsten en airplay waren de minste zorgen voor de groep wiens promotie plan aanvankelijk bestond uit geen singles, geen video en geen tour.

Sinead O’ Connor

Deze dame is gewoon verbazingwekkend. Of het nu live of studio opnames zijn , de kwaliteit is hetzelfde. Zij heeft een ijzeren wil, een onbuigbaar karakter, en ze zit vol met verrassingen. Ze neemt haar carriere zoals die komt en ze is uitermate onstabiel en humeurig. Ik hou van het muzikale resultaat. Elke fase in haar leven levert een totaal verschillende plaat op.

Mijn favorieten zijn:

The Lion and the cobra (Chrysalis records), opgenomen in 1987.

Universal Mother (Ensign records), opgenomen in 1994

Zij is een zeer controversiële artieste, lokte woede uit bij collega artiesten voor haar onbuigzame standpunten, maar haar fans vergeven haar zoals alleen een fan kan. Daardoor kwam zij zonder platencontract te zitten maar dat liet haar toe om haar kinderdroom uit te voeren: haar nieuwe CD Sean-Nos Nua (Vanguard records) is een verzameling van Ierse folk songs en tijdens het beluisteren ervan wordt je helemaal rustig. De CD is dus niet bedoeld om hoge toppen in de hitlijsten te scheren.

The Cure

Dit is een fantastische new wave band. Zij domineerden hun tijd en een van hun platen is een meesterwerk in elke zin van het woord. De nummers zijn voorzien van mooie teksten, met oplaaiende emoties die alleen door muzikanten teweeg kunnen gebracht worden. Deze plaat moet je beluisteren wanneer je alleen bent en de blues hebt, en languit geniet van een lekkere drank.

Disintegration, opgenomen in 1989 Fiction records ltd

The cure is een groep met een carriere die liep van 1976-2000, en dat alleen al is een opmerkelijk feit. Het album kwam in de periode dat Lol Tolhurst wegging. De nummers zijn nogal droevig maar dat is juiste de sterke kant ervan. Gewoonlijk wordt een soundtrack geschreven voor een film. In dit geval is de soundtrack er, maar moet de film nog gemaakt worden.

Jeff Buckley

Jammer genoeg is Jeff verdronken en liet hij ons zo goed als geen platen achter om te koesteren. Voor een man heeft hij een opmerkelijk hoge stem, en daarom klinkt hij in het begin als een vrouw. Eens je echter zijn stem gewoon bent hoor je de mannelijke schoonheid er door komen.

Het vierde nummer, Lilac Wine is ……..mooi

Grace – 1994 – Columbia records

Jeff Buckley omschrijft zijn muziek als "een dromerig stukje van de ziel". Het is deels moerassig, en deels structuur. Het moerassige is nodig om dingen te laten groeien. Heb je ooit wel eens een moment gehad waarbij je je een smaak of een gevoel herinnert of een voorwerp, maar het gevoel is zo bizar en onmerkbaar dat je er maar niet kan opkomen? En dat je daarom een beetje gek wordt? Dat is nu net mijn muzikale esthetiek. Enkel deze onmerkbare, zwevende herinnering. De schoonheid ervan is dat ik het kan opnemen of live spelen. Het is volledig surrealistisch. Het is net alsof er een wacht staat aan de poort van je geheugen die erop toeziet dat je je bepaalde dingen niet herinnert, omdat je de volle ervaring slechts kan krijgen door de kracht ervan volledig te ondergaan. Je kan vernietigd worden of beschadigd... Je weet het niet.... het is zoals sterven....

Emir Kusturica & the no smoking orchestra

Soundtrack van de film “Black Cat White Cat “–1998 -Universal

Dit is kracht geboren in Sarajevo in de vroege jaren 80. Zuiver telekinetische kracht die je van het leven laat genieten en die je in de nacht laat wegdansen met een nucleaire energie. Dit is heel krachtige muziek. Volgens mij komt dit omdat deze mensen in een onderdrukt land geleefd hebben (voormalig Joegoslavië) en daarom ook optimisten zijn. De film won de Zilveren Leeuw op het Venetiaanse filmfestival in 1998 en is ten zeerste aanbevolen.

Twin peaks gecomponeerd door Angelo Badalamenti en geproduceerd door David Lynch

Twin peaks en het tweede album Fire walk with me.

Deze is speciaal bedoeld voor degene die houden van de film Twin Peaks. Het mag dan wel niet het grote werk zijn dat ik zou willen dat het was, maar het het slaagt erin om de atmosfeer van de film en de tv reeks te brengen met de onmiskenbare goede nauwkeurigheid van de stemming van de filmuziek. Door er naar te luisteren herbeleef je de film en daarom is deze plaat aanbevolen, omdat er een kracht van uit gaat. De kracht om oude herinneringen naar boven te brengen, zo sterk dat de geur en de smaak van zelfs lang vergeten momenten herleeft. De muziek van Twin Peaks is een smeltkroes van niet diëtistische, vervormende, droomachtige en romantische melodiën, en er werd naar verwezen als zijnde alles tussen een wellustige cocktail en lounge swing.

_______________________________________________________________

Ik heb nog meer dat er staat aan te komen, maar deze zijn ten zeerste aanbevolen. Ze zijn zeker een aanwinst in elke collectie.

Voor degenen die moeite hadden om het volledige artikel door te worstelen volgt hier een korte lijst:

Voedsel voor de hongerigen